Life-update: Ik liet mijn wijsheidstanden trekken

Op 15/01 werd ik om 7u30 verwacht in de dagkliniek, waar ik geopereerd zou worden aan mijn wijsheidstanden. Afgelopen jaar heb ik verschillende malen ontstekingen gehad aan mijn onderste wijsheidstanden, waardoor de stomatoloog beslist heeft om dan maar alle vier mijn tanden te trekken.

Wanneer de onderste wijsheidstanden getrokken worden, krijgen de bovenste tanden onvoldoende tegendruk, waardoor blijkbaar geopteerd wordt om alle vier de wijsheidstanden te trekken. En daarom ging ik dus naar de dagkliniek.

Ik liet de operatie doen in het AZ Sint-Jan campus Serruys te Oostende. Ik kreeg op voorhand een informatieboekje waarmee ik mij kon voorbereiden op mijn dag. Ik werd naar mijn kamer geleid om 7u30 en mocht daar even wachten. Schortje aan en het me dan gemakkelijk gemaakt in bed. Even later kwam de verpleegster mijn bloeddruk opmeten en om 9u werd ik naar het operatiekwartier gebracht. Mijn ochtend verliep dus zeer vlot.

De baxter plaatsen ging wat moeilijker en werd een pijnlijke bedoening. Telkens de verplegers in mijn bloedvat zaten, verschoof deze. Na drie pogingen gaven ze het op: de anesthesist zou het moeten doen. Om 9u30 ging ik in de operatiezaal binnen. Een vierde poging lukte wel en even later voelde ik de verdoving door mijn hand in mijn lichaam vloeien. Best pijnlijk eigenlijk. Even later viel ik in slaap.

Om 10u20 werd ik weer wakker. Om zo snel mogelijk naar mijn kamer te kunnen, sperde ik mijn ogen open, zodat iedereen kon zien dat ik wakker was. Tussen 11u en 11u30 werd ik naar mijn kamer gebracht. De operatie was vlot verlopen en mijn gezicht was niet zo erg opgezwollen.

Na even rusten, mocht ik een uurtje later wat water drinken. Daarna kwamen twee verpleegsters mijn waarden controleren en mocht ik eindelijk iets eten. Ik had al van de avond voordien niets gegeten aangezien je voor de operatie nuchter moet zijn. Ik had zoveel zin in een bord spaghetti, maar moest het helaas met een yoghurtje doen. En twee bekertjes cola, die er makkelijk ingingen. Ze vertelden me dat het belangrijk was dat ik iets zou eten, voldoende zou drinken en naar het toilet kon gaan. Daarna zou de dokter langskomen en mocht ik naar huis.

Om 16u30 was het zo ver en mocht ik beschikken. Mijn dagje in de dagkliniek verliep dus erg vlot. Elke verpleegster en verpleger was ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Je denkt misschien dat dit toch sowieso zo moet zijn, maar helaas is dit helemaal niet het geval in elk ziekenhuis. Na mijn rampzalige spoedopname enkele jaren geleden in AZ Damiaan Oostende, waar ze mij de hele nacht lieten liggen zonder hulp te bieden, had ik mezelf voorgenomen nooit meer naar dit ziekenhuis te gaan. Sindsdien ging ik voor verschillende zaken naar het AZ Sint-Jan en ben ik telkens verrast hoeveel vlotter de bediening hier is en hoeveel vriendelijker het personeel is.

Nu recoveren en veel rusten. Mogelijks volgt hierna nog een update over hoe mijn volgende dagen na de operatie verlopen zijn.

Love and kisses

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s